Siemanko! ; )

W drodze do Wakefield

Najlepsza lodziarnia w całym stanie Rhode Island

• BIG SIZE - wszystko w USA jest rozmiaru BIG SIZE, oprócz... jabłek i pomarańczy! Począwszy od ludzi przez  ich samochody, a skończywszy na domach. 18latki wożą się wypasionymi jeepami, puszki z napojami są największymi jakie widziałam w życiu, a ludzie naprawdę są TACY ogromni, że mają co najmniej rozmiar XXXXXXXL. ( nie wszyscy, ale uwierzcie mi, że bardzo duża liczba społeczeństwa)

• Amerykanie chcą czuć się wyjątkowi - pozmieniali wszystko co jest możliwe -  ciężko połapać się w totalnie zmienionych km na mile, litrach na uncje, ile to cent a ile dime. Chcesz sprawdzić pogodę na jutro, a w prognozie pokazują Ci będzie 70 stopni… a Ty musisz uważać bo to w Farenheitach!

• Amerykanie są leniwi ( nawet w parku mają drogi dla samochodów i podjeżdżają pod same jeziora) – w sumie chyba dlatego są takich ogromnych rozmiarów, wszędzie podjeżdżają swoimi furami,

• Żeby wsiąść z autobusu nie naciskasz przycisku, tylko ciągniesz na zawieszone w nim linki,

• Amerykanie są bardzo otwarci i pomocni, na ulicy często ktoś Cię pozdrowi, kierowca w autobusie zapyta jak się masz, a z ekspedientką w sklepie porozmawiasz o Polsce,

• Jest tu najwięcej smaków świata, a co najgorsze – chcesz spróbować wszystkiego bo wszystko jest dla Ciebie nowe,

• Amerykanie uwielbiają cukier - czekoladowa muffinka? Nie wystarczy – musi być polana baaardzo słodką polewą, dopiero wtedy możesz w Ameryce zaserwować takie ciacho ;)

Gdzie my jesteśmy!?

Mama mówiła ,, Nie wyobrażam sobie Ciebie pracującej w kuchni", a braciszek zaś obstawial, że wytrzymam 5 dni przy garach. A tu proszę proszę.....2 tygodnie! Już dwa tygodnie, a ja wciąż się trzymam i jeszcze mogę patrzeć na te wszystkie ooogromne patelnie i zlewy. Powiem wam, ze nie jest źle i całkiem fajnie sie pracuje. No i oby tak jak najdłużej, choć z czasem coraz bardziej męczace jest noszenie jedzenia dla 60 osób. Strach pomyśleć co będzie za tydzień jak będzie 250 osób!

Jak wygląda kuchnia za kulisami? Wcale nie muszę umieć gotować czy znać się na jedzeniu, wykonuje się raczej czynności proste i pomocnicze, a komponowanie wszystkich składników i trzymanie ręki na pulsie należy do naszej wspaniałej szefowej kuchni, która jest bardzo przyjemną i zwariowana kobieta. Ja się specjalizuje w warzywach i utrzymywaniu barów salatkowych. Lata praktyki w krojeniu sałatek na święta jednak się do czegoś przydały. Zdarza mi się przebierać przez godzinę liście szpinaku jak kopciuszek, ale mam też ciekawsze zajęcia jak używanie fajnych maszyn do krojenia, które ogarna kilka kilogramów pieczarek czy marchewek w 5 minut....no cudowne...a ja się bałam, że będę kroić ogórki przez 5 godzin. Zdarza mi się też piec ciasteczka, czytaj wyciągnij z zamrażarki, ułóż na blaszce i włóż do piekarnika, takie tam amerykańskie sposoby na pieczenie. Ale nasza szefowa obiecała mi prawdziwy sernik jeśli się nauczę cofać z przyczepa pod kuchnię. Także od jutra zaczynam trening żeby do sierpnia go dostać.

Nieodlacznym elementem pracy w kuchni jest oczywiście zmywanie i sprzątanie ale spokojnie da sie to ogarnąć bez stania kilku godzin przed zlewem, między innymi dzięki temu, że używa sie plastikowych sztućców i talerzy.
Gotowe i pyszne jedzenie przewoze z kuchni pod wielki namiot mini traktorem! I to z przyczepą! Czuję się jak rolnik na dolinie....ta część pracy mi sie najbardziej podoba.. ten wiatr we włosach jak w kabriolecie....
Naszczęście jedzenie wszyscy nabierają sobie sami więc układamy tylko bary salatkowe, ciepłe dania, rozkładamy plastikowe sztućce i talerze i na tym się kończy serwowanie jedzenia.

Posiłki są trzy, śniadanie o 8.00, lunch o 12.00 i kolacja o 17.00. Jakie pyszności przygotowujemy? O tym już niedługo.

Pamiętacie taki film z dzieciństwa ,,Nie wierzcie blizniaczkom" z Lindsay Lohan? Był to mój ukochany film, który oglądałam każdego lata nawet po kilka razy i wciąż mi się nie znudził. Zawsze chciałam kiedys znaleźć się na takim typowym amerykańskim campie, zamknięta na jakimś odludziu, mieszkać w drewnianym domku nad jeziorem i jeść burgery na śniadanie. Campy na tym kontynencie są bardzo popularne, można je znaleźć w każdym stanie i przy każdym wielkim mieście. Rodzice bardzo chętnie wysyłają dzieci na takie wakacje bo uczy to ich samodzielności i rozwija wiele umiejętności gdyż oferują one szeroki zakres warsztatow i aktywności sportowych.
Co prawda trochę późno bo mam już 23 lata więc dzieciakiem bawiacym się na campie już nie zostanę,  ale w tym roku oto spełniło się moje american dream i jestem pracownicą jednego z wielu tysięcy campow w USA.
Dnia 1 czerwca 2016 roku pierwsza Typowa Grażyna postawiła swój pierwszy krok na wielkim kontynencie za oceanem.
Od 12 dni mieszkam sobie w małym drewnianym domku przy pięknej plaży na Long Island w stanie Nowy Jork. Mam 3 współlokatorki z Polski, z którymi pracujemy w kuchni campu Peconic Dunes. Domkowi daleko do ideału ale mamy wlasna łazienkę i Wi-Fi więc jest wszystko czego potrzeba! Mamy też kilku małych i cichych wspolokatorow które lubią sobie siedzieć pod łóżkiem i straszyć nas codziennie, ale myślę, że pod koniec tego lata pająki i inne robale przestaną na mnie robić wrażenie. A to akurat się przyda!
Moja największa bolączka przed przyjazdem tutaj było wczesne wstawianie do pracy gdyż śniadanie musi być gotowe już na 8 rano, co wiąże się z pobudka o 6! 4 lata studiów mnie rozleniwilo pod tym względem i obawiałam się, że będę zasypiac do pracy ale ale.....jak zawsze głupi ma szczęście i udało mi się dorwać zmianę popołudniowa! Także wstaje sobie o 8 rano, jem śniadanko, piję kawkę, ogladne film, pogadam z Polską i na 11.30 jestem zwarta i gotowa do wojowania w kuchni do godziny 18.
Jak wygląda życie i praca na moim campie? O tym już w następnych postach, a tymczasem czekam, aż pozostałe Grażyny wyladuja na swoich campach i życzę wam moje kochane przyjemnej podróży oraz żadnych latających noży w kuchni!
A na koniec kilka zdjęć z okolicy i pierwsze ujęcia z NYC, którego nie mogę się doczekać zwiedzania!